Het dooit weer. En hoe prettig het ook is dat je niet meer staat te verkleumen tijdens het wachten op de bus, en je niet meer het gevaar loopt een been te breken zodra je de deur uit stapt, ik vind het jammer.
Sneeuw en ijzel brengt een soort rust in de wereld, die de mensen tegenwoordig naar mijn idee nauwelijks meer kennen, maar dat wel zouden moeten.
De eerste dag dat het heel hard sneeuwt is dit natuurlijk helemaal niet zo: stress stress stress o jee mijn trein rijdt niet en de wegen zijn slecht begaanbaar en de trapper van mijn fiets zit vastgevroren! Maar na twee dagen weet iedereen wel dat er sneeuw ligt en past men zich aan.
Je weet dat het langer duurt om ergens te komen, dus ga je eerder weg, zodat je rustig aan kunt doen. Je weet dat je voor je naar buiten gaat eerst je wandelschoenen moet strikken, je sjaal moet omknopen, je muts moet op doen, je jas een extra stukje moet dichtritsen en je handschoenen aan moet, dus hou je daar rekening mee. Je weet dat je niet meer van hot naar her kunt vliegen, en dus plan je je dag minder vol.
En zo neemt iedereen veel meer de tijd voor alles, en maakt zelfs tijd vrij om leuke sneeuw- en ijsgerelateerde activiteiten te ondernemen. De sloten en vijvers staan vol met schaatsers, mensen die (zonder de vrieskou) binnen zouden zitten stressen omdat ze nog zoveel werk te doen hebben. Ouders gaan sleeën en maken sneeuwpoppen met hun kinderen en drinken daarna thuis warme chocolademelk om op te warmen.
Daarnaast ziet zo'n witte wereld er ook nog rustgevend uit en zorgt voor mooie landschappen (even een oogje dichtknijpen voor de zwarte sneeuwsmurrie op de weg). Maar nu het weer dooit, verdwijnt al die rust weer, en gaat iedereen zich weer haasten, in plaats van de tijd te nemen (en ontstaat er nog meer sneeuwsmurrie). Misschien zouden we allemaal moeten proberen de haast-en-stesscultuur te onderdrukken en die witte, zachte rust vast te houden.
zondag 27 januari 2013
woensdag 10 oktober 2012
Change of plans...
En toen ging ik dus opeens niet afstuderen dit jaar...
Al een tijdje loop ik met het idee rond om na mijn bachelor literatuurwetenschappen nog een bachelor te gaan doen, namelijk Cognitieve Kunstmatige Intelligentie (CKI).
Ik heb namelijk, na twee jaar allerlei leuke en minder leuke vakken te hebben gevolgd, geen idee wat ik heb geleerd. En dat is frustrerend. Ik kan ook niet uitleggen wat ik nu eigenlijk studeer en wat ik nu moet. CKI is een combinatie van wiskunde, logica, taalkunde, filosofie en informatica. Daarmee vind ik én de concretere stof die ik zoek én nog steeds het aspect van taal dat ik zo interessant vind.
Vanochtend heb ik daarover een gesprek gehad met mijn studieadviseur, waar het volgende uit is voortgekomen:
- Schrijf níet je eindscriptie literatuurwetenschap dit jaar. Doe je dat wel, dan heb je al een diploma als je met CKI begint, aangezien er iets bestaat als automatisch afstuderen, en dan betaal je geen collegegeld meer, maar insitutioneel geld (ofzoiets) en dat ligt zo'n zes- of zevenduizend euro hoger...
- Begin zo snel mogelijk met het volgen van CKI-vakken. Zo kom je een beetje te weten of het je wel ligt. Begin het liefst al het tweede blok en stop dan met je vakken in Amsterdam, aangezien je die toch niet zo leuk vindt als je had gehoopt. Zoek dus contact met de studieadviseur van CKI en vraag hem voor welke vakken je je nog kunt inschrijven tijdens de wijzigingsdagen.
Dus de mail naar de andere studieadviseur zit al in zijn inbox, maar geen diploma dus voor mij aan het eind van dit jaar. Maar hopelijk, over ruim 2,5 jaar, wel twee diploma's :)
X
Al een tijdje loop ik met het idee rond om na mijn bachelor literatuurwetenschappen nog een bachelor te gaan doen, namelijk Cognitieve Kunstmatige Intelligentie (CKI).
Ik heb namelijk, na twee jaar allerlei leuke en minder leuke vakken te hebben gevolgd, geen idee wat ik heb geleerd. En dat is frustrerend. Ik kan ook niet uitleggen wat ik nu eigenlijk studeer en wat ik nu moet. CKI is een combinatie van wiskunde, logica, taalkunde, filosofie en informatica. Daarmee vind ik én de concretere stof die ik zoek én nog steeds het aspect van taal dat ik zo interessant vind.
Vanochtend heb ik daarover een gesprek gehad met mijn studieadviseur, waar het volgende uit is voortgekomen:
- Schrijf níet je eindscriptie literatuurwetenschap dit jaar. Doe je dat wel, dan heb je al een diploma als je met CKI begint, aangezien er iets bestaat als automatisch afstuderen, en dan betaal je geen collegegeld meer, maar insitutioneel geld (ofzoiets) en dat ligt zo'n zes- of zevenduizend euro hoger...
- Begin zo snel mogelijk met het volgen van CKI-vakken. Zo kom je een beetje te weten of het je wel ligt. Begin het liefst al het tweede blok en stop dan met je vakken in Amsterdam, aangezien je die toch niet zo leuk vindt als je had gehoopt. Zoek dus contact met de studieadviseur van CKI en vraag hem voor welke vakken je je nog kunt inschrijven tijdens de wijzigingsdagen.
Dus de mail naar de andere studieadviseur zit al in zijn inbox, maar geen diploma dus voor mij aan het eind van dit jaar. Maar hopelijk, over ruim 2,5 jaar, wel twee diploma's :)
X
zondag 30 september 2012
Na 4 weken...
Er zijn alweer vier weken van mijn derde studiejaar voorbij. Ik moet zeggen, dat het nog steeds best wennen is. Met maar twee colleges per week loopt je hele weekritme in de soep. Op vrijdag heb ik het gevoel dat het maandag is, op maandag heb ik het idee dat ik midden in mijn weekend zit.
Ondertussen heb ik van mijn beide vakken nu vier colleges gehad. Meesterwerken uit de wereldliteratuur is elke week weer anders, en elke week heb ik dus weer een andere mening over het vak. Dat komt ook omdat we iedere keer van iemand anders college hebben. Zo was de tekst voor week 2 - Ovidius' Metamorphosen - ontzettend leuk, maar het college zeer oppervlakkig. In week 3 lazen we het Roelandslied, dat ik veel minder interessant vond, maar het college zorgde ervoor dat de tekst me achteraf veel meer interesseerde. Vorige week hebben we Erasmus' Lof der Zotheid behandeld, dat ik met veel plezier heb zitten lezen, maar door de docent viel ik ongeveer in slaap en hoopte ik bijna dat de traumahelikopter van het VU Medisch Centrum me kwam redden... Komende dinsdag behandelen we Robinson Crusoe van Daniel Defoe. Ik ben op de helft van het boek, maar kan niet de motivatie vinden om verder te lezen. Ik ben benieuwd wat het college doet met mijn perceptie van de tekst.
Tijdens de colleges van Inleiding Editiewetenschap bespreken we de ontwikkelingen in een vrij nieuw vakgebied, dat pas rond 1970 opkwam in Nederland. De editiewetenschap houdt zich bezig met het behoud van literair erfgoed. Een groot deel hiervan bestaat uit het achterhalen van de authentieke teksten. Er sluipen altijd fouten in bij het overschrijven van handschriften en bij het zetten van de teksten. Ook bestaan er meerdere drukken van dezelfde boeken, waar verschillen tussen zitten, en is er soms sprake van censuur.
Daarnaast wordt er geprobeerd de kloof tussen de tekst en de lezer te overbruggen. Veel dingen die vroeger heel gewoon waren, zijn nu vreemd voor ons, en andersom.
Voor komende week moeten we een deel van een tekst van Multatuli herspellen en de knelpunten noteren die we tegenkomen. Want waar zit bijvoorbeeld de grens tussen herspellen en hertalen?
Al met al is het nog wel uit te houden daar in Amsterdam, al moet ik zeggen dat ik het wel jammer vind dat ik mijn oude klasgenootjes niet meer zie, dus ik kijk al uit naar februari, wanneer ik ook weer lekker op de fiets naar college kan!
X
Ondertussen heb ik van mijn beide vakken nu vier colleges gehad. Meesterwerken uit de wereldliteratuur is elke week weer anders, en elke week heb ik dus weer een andere mening over het vak. Dat komt ook omdat we iedere keer van iemand anders college hebben. Zo was de tekst voor week 2 - Ovidius' Metamorphosen - ontzettend leuk, maar het college zeer oppervlakkig. In week 3 lazen we het Roelandslied, dat ik veel minder interessant vond, maar het college zorgde ervoor dat de tekst me achteraf veel meer interesseerde. Vorige week hebben we Erasmus' Lof der Zotheid behandeld, dat ik met veel plezier heb zitten lezen, maar door de docent viel ik ongeveer in slaap en hoopte ik bijna dat de traumahelikopter van het VU Medisch Centrum me kwam redden... Komende dinsdag behandelen we Robinson Crusoe van Daniel Defoe. Ik ben op de helft van het boek, maar kan niet de motivatie vinden om verder te lezen. Ik ben benieuwd wat het college doet met mijn perceptie van de tekst.
Tijdens de colleges van Inleiding Editiewetenschap bespreken we de ontwikkelingen in een vrij nieuw vakgebied, dat pas rond 1970 opkwam in Nederland. De editiewetenschap houdt zich bezig met het behoud van literair erfgoed. Een groot deel hiervan bestaat uit het achterhalen van de authentieke teksten. Er sluipen altijd fouten in bij het overschrijven van handschriften en bij het zetten van de teksten. Ook bestaan er meerdere drukken van dezelfde boeken, waar verschillen tussen zitten, en is er soms sprake van censuur.
Daarnaast wordt er geprobeerd de kloof tussen de tekst en de lezer te overbruggen. Veel dingen die vroeger heel gewoon waren, zijn nu vreemd voor ons, en andersom.
Voor komende week moeten we een deel van een tekst van Multatuli herspellen en de knelpunten noteren die we tegenkomen. Want waar zit bijvoorbeeld de grens tussen herspellen en hertalen?
Al met al is het nog wel uit te houden daar in Amsterdam, al moet ik zeggen dat ik het wel jammer vind dat ik mijn oude klasgenootjes niet meer zie, dus ik kijk al uit naar februari, wanneer ik ook weer lekker op de fiets naar college kan!
X
woensdag 5 september 2012
Eerste dagje aan de VU
Nieuwe universiteit, nieuwe ervaringen: na een eerste dagje aan de VU is het weer eens tijd voor een blogje...
Na 5 maanden formulieren opsturen, mailtjes en telefoontjes had ik dan eindelijk toestemming van de UU en de VU en kon ik gisteren mijn eerste college aan de Vrije Universiteit in Amsterdam bijwonen.
Het eerste verschil met Utrecht dat meteen opvalt is dat de VU veel massaler is. Dat merk je al als je de trein uitstapt: er stappen nog 50 studenten uit. Als je de massa volgt, kom je vanzelf uit bij het hoofdgebouw, waar ik mijn eerste college zou hebben. Dat gebouw telt 15 verdiepingen, met verschillende vleugels, oftewel: ingewikkeld! En een groot verschil met Utrecht, waar je verschillende kleine gebouwen aan een straat hebt, die met een mooie binnentuin aan elkaar verbonden zijn.
Op mijn rooster stond dat ik les zou hebben in HG-08A04. Jaja. Ik kon nog net aan de hand van een campusplattegrond op internet verzinnen dat HG voor 'hoofdgebouw' stond, de rest moest ik raden. Ik gokte op verdieping-gang-lokaal. Dat klopte bijna, het werd verdieping-vleugel-lokaal. Je propt je met nog 15 mensen in een van de zes liften en zoeft (met wat tussenstops) omhoog. Lekker muf, maar om nou acht verdiepingen trap op te klimmen.. dat is toch net iets te veel.
We hadden met ongeveer 30 mensen college: Meesterwerken uit de Wereldliteratuur. Al bestaat die 'wereldliteratuur' voornamelijk uit West-Europese literatuur. De stof besloeg historisering en classificering van literatuur, volgende week beginnen we met het lezen van de literaire werken, met Metamorfosen van Ovidius als startpunt. Die heb ik vorig jaar al van kaft tot kaft doorgenomen, dus dat scheelt weer :)
Vrijdag heb ik college van het vak Inleiding Editiewetenschap. Op de digitale leeromgeving is nog geen informatie te vinden, noch heb ik een studieplanner gehad, dus ik ben heel benieuwd. Over anderhalve maand begint ook het vak Schrijvershuisbezoeken, op donderdag, waarbij je de naam van het college zeer letterlijk moet nemen. Ik ben benieuwd!
Na 5 maanden formulieren opsturen, mailtjes en telefoontjes had ik dan eindelijk toestemming van de UU en de VU en kon ik gisteren mijn eerste college aan de Vrije Universiteit in Amsterdam bijwonen.
Het eerste verschil met Utrecht dat meteen opvalt is dat de VU veel massaler is. Dat merk je al als je de trein uitstapt: er stappen nog 50 studenten uit. Als je de massa volgt, kom je vanzelf uit bij het hoofdgebouw, waar ik mijn eerste college zou hebben. Dat gebouw telt 15 verdiepingen, met verschillende vleugels, oftewel: ingewikkeld! En een groot verschil met Utrecht, waar je verschillende kleine gebouwen aan een straat hebt, die met een mooie binnentuin aan elkaar verbonden zijn.
Op mijn rooster stond dat ik les zou hebben in HG-08A04. Jaja. Ik kon nog net aan de hand van een campusplattegrond op internet verzinnen dat HG voor 'hoofdgebouw' stond, de rest moest ik raden. Ik gokte op verdieping-gang-lokaal. Dat klopte bijna, het werd verdieping-vleugel-lokaal. Je propt je met nog 15 mensen in een van de zes liften en zoeft (met wat tussenstops) omhoog. Lekker muf, maar om nou acht verdiepingen trap op te klimmen.. dat is toch net iets te veel.
We hadden met ongeveer 30 mensen college: Meesterwerken uit de Wereldliteratuur. Al bestaat die 'wereldliteratuur' voornamelijk uit West-Europese literatuur. De stof besloeg historisering en classificering van literatuur, volgende week beginnen we met het lezen van de literaire werken, met Metamorfosen van Ovidius als startpunt. Die heb ik vorig jaar al van kaft tot kaft doorgenomen, dus dat scheelt weer :)
Vrijdag heb ik college van het vak Inleiding Editiewetenschap. Op de digitale leeromgeving is nog geen informatie te vinden, noch heb ik een studieplanner gehad, dus ik ben heel benieuwd. Over anderhalve maand begint ook het vak Schrijvershuisbezoeken, op donderdag, waarbij je de naam van het college zeer letterlijk moet nemen. Ik ben benieuwd!
zaterdag 31 maart 2012
Gutenberg.org easter eggs
Iedereen kent ze vast wel bij google: wanneer je in de winter 'let it snow' als zoekopdracht geeft, gaat het sneeuwen, tik je in 'do a barrel roll', dan gaat je scherm spontaan een rondje draaien. Als je van google maps van Japan naar America wilt moet je een of andere oceaan overkajakken. Een paar weken geleden kwam ik erachter dat gutenberg.org (de site voor e-books) ook een aantal easter eggs heeft.
De adresregel van Gutenberg ziet er als volgt uit: www.gutenberg.org/ebooks/[een getal van meestal vier cijfers]. Samen met een vriendin kwam ik op het idee om daar maar eens bekende jaartallen in te gaan voeren. En ja hoor, de resultaten waren de volgende:
1066: William the Conqueror by Edward Augustus Freeman
1492: The Life of Columbus by Edward Everett Hale
1547: Sir Thomas More by Shakespeare
1533: Macbeth
Degenen die hun geschiedenis kennen, zullen de verbanden wel zien. Zeer waarschijnlijk zijn er veel relaties te vinden tussen de boeknummers en jaartallen. Laat het me weten als je er meer vindt!
Liefs,
Lydia
De adresregel van Gutenberg ziet er als volgt uit: www.gutenberg.org/ebooks/[een getal van meestal vier cijfers]. Samen met een vriendin kwam ik op het idee om daar maar eens bekende jaartallen in te gaan voeren. En ja hoor, de resultaten waren de volgende:
1066: William the Conqueror by Edward Augustus Freeman
1492: The Life of Columbus by Edward Everett Hale
1547: Sir Thomas More by Shakespeare
1533: Macbeth
Degenen die hun geschiedenis kennen, zullen de verbanden wel zien. Zeer waarschijnlijk zijn er veel relaties te vinden tussen de boeknummers en jaartallen. Laat het me weten als je er meer vindt!
Liefs,
Lydia
zaterdag 3 maart 2012
Tussentijdse evaluatie
Voor iedereen die denkt "zij houdt zich niet aan haar facebookonthouding tijdens de vastenperiode": mijn nieuwe blogposts worden automatisch aangegeven op facebook, dus ik kan er niks aan doen.
Dus hoe gaat het tot nu toe? Jezelf onthouden van facebook blijkt helemaal niet zo'n grote uitdaging te zijn. Aan het begin klikte ik nog wel eens bijna op mijn facebookbladwijzer, automatisch, maar omdat ik die had verwijderd kon dat niet. En na 3 dagen ben je gewend aan de facebookloosheid. Je denkt er zelfs bijna niet meer aan. De loze halfuurtjes die je soms thuiszit en eerst even aan facebook besteed werden, zijn nu nuttige halfuurtjes waarin je nog even een afwasje doet of een paar pagina's leest. Het is natuurlijk wel jammer om een melding te krijgen in de inbox van je e-mail dat er foto's online staan op facebook van leuke activiteiten, die je dan vervolgens niet kan bekijken. Maar goed, daar ga je ook niet dood aan.
Dus we gaan fijn verder met de onthouding van social media. Nog 29 dagen te gaan, exclusief zondagen.
xx Lydia
Dus hoe gaat het tot nu toe? Jezelf onthouden van facebook blijkt helemaal niet zo'n grote uitdaging te zijn. Aan het begin klikte ik nog wel eens bijna op mijn facebookbladwijzer, automatisch, maar omdat ik die had verwijderd kon dat niet. En na 3 dagen ben je gewend aan de facebookloosheid. Je denkt er zelfs bijna niet meer aan. De loze halfuurtjes die je soms thuiszit en eerst even aan facebook besteed werden, zijn nu nuttige halfuurtjes waarin je nog even een afwasje doet of een paar pagina's leest. Het is natuurlijk wel jammer om een melding te krijgen in de inbox van je e-mail dat er foto's online staan op facebook van leuke activiteiten, die je dan vervolgens niet kan bekijken. Maar goed, daar ga je ook niet dood aan.
Dus we gaan fijn verder met de onthouding van social media. Nog 29 dagen te gaan, exclusief zondagen.
xx Lydia
dinsdag 21 februari 2012
40 dagen zonder...
Morgen is het Aswoensdag, het begin van de veertigdagentijd voor Pasen. Een periode van vasten en bezinning. Een periode waarin je beseft dat niet alles vanzelfsprekend is. Voor sommigen een periode zonder koekjes en snoepjes, zonder alcohol, zonder vlees of zonder auto. Voor mij wordt het dit jaar een periode zonder social media. 40 dagen zonder facebook, zonder hyves (niet dat ik dat nog gebruik), zonder msn, zonder skype.
Wie doet er met me mee?
Wish me luck!
xx Lydia
P.S. Ik ben nog wel bereikbaar via mail en telefoon.
Wie doet er met me mee?
Wish me luck!
xx Lydia
P.S. Ik ben nog wel bereikbaar via mail en telefoon.
Abonneren op:
Berichten (Atom)